ครั้งนึงชั้นเคยน้อยใจจนท้อใจ กับความเฉยชาและไม่ใส่ใจของเค้า
ชั้นเคยคิดว่า
..
ทำไมเค้าไม่เห็นอยากรู้ว่าชั้นทำอะไร
ไปไหน กับใคร กินข้าวหรือยัง
หิวมั๊ย เหนื่อยรึเปล่า
หรือว่าอยากไปไหนกับเค้ามั๊ย?

ชั้นงอนเค้า แต่ชั้นก้อบอกเค้านะว่า ทำไมไม่ใส่ใจชั้นเลย  
จนเราทั้งคู่รู้สึกแย่มากกกกกกกกกกกกกกก

...


....


.....

ยอมรับว่าเพิ่งรู้สึกได้เมื่อวาน

ว่าสิ่งที่ชั้นต้องการเป็นเพียงเปลือกนอก

ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมา
ไม่ว่าเค้าจะงานยุ่งแค่ไหน มีอะไรให้ทำมากมายเท่าไหร่
หรือชั้นกวนประสาทเค้ายังไง    
เวลาชั้นป่วย   เค้าก็ไม่เคยลืมเวลากินยาของชั้นซักครั้ง
ไม่เคยลืมว่าชั้นต้องทำอะไรในแต่ละวัน            ทั้งที่ชั้นเองลืมอยู่บ่อยๆ
ไม่เคยปล่อยให้ชั้นนอนดึก จะต้องให้ชั้นรีบนอนตลอด   แม้ว่าตอนเช้าเค้าจะมีเรียนเช้ากว่า
เวลาที่ต้องทำงานดึกๆ เค้าก้อจาอยู่เป็นเพื่อนตลอดทั้งๆที่ตัวเองก้อไม่ได้มีอะไรทำมากมาย
วันไหนที่ชั้นเหน็ดเหนื่อยมาจากข้างนอกแล้วอยากเกเร ไม่อาบน้ำนอน ก้อได้เค้านี่แหละ คอยเช็ดตัว ทาแป้ง ให้ชั้นหลับสบาย



จริงๆแล้วความใส่ใจที่ชั้นเข้าใจมาโดยตลอดนั้นมันไม่ใช่เลย



เสียใจที่ตัวเองรู้ช้า   ทำให้เราต้องรู้สึกไม่ดี
ดีใจที่ตัวเองรู้แล้ว    จาได้ไม่ทำให้เทอรู้สึกว่าดูแลชั้นไม่ดี





ขอบคุณนะคะ...มู๋ตุ๋น